اداره كل امور زنان و خانواده وزارت كشور
چهارشنبه 6 مرداد 1389 سياستهاي ارتقاء مشاركت زنان در آموزش عالي مصوب 26/7/1384 زنان كشور ما نيمي از افراد جامعه را تشكيل مي‌دهند و سازندگان و پرورش دهندگان نسل‌هاي آينده‌اند و منبع انساني بالقوه مهمي در توسعه علمي، اجتماعي و فرهنگي كشور محسوب مي شوند بنابراين بايد در نظر گرفتن جايگاهشان در نظام اسلامي و شناخت موقعيت كنوني آنان به گونه‌اي برنامه‌ريزي شود تا امكان پرورش كامل استعدادهايشان مهيا شود و با كاهش فاصله قابليت‌هاي علمي زنان و مردان، بسياري از مشكلات فرهنگي ـ اجتماعي و اقتصادي را حل نمود و از طرفي تمام اعضاي خانواده و اجتماع در بهره‌وري از آن سهيم خواهند شد. خوشبختانه در پرتو پيروزي انقلاب اسلامي ايران، زمينه‌هاي مناسبي براي استقبال زنان به آموزش عالي فراهم شد و افق‌هاي تازه‌اي براي ايفاي نقش مؤثرتر زنان تحصيل كرده و متخصص در عرصه‌هاي مختلف گشوده شد. اما عليرغم افزايش كمي و رشد آماري دانشجويان دختر در رقابت تنگاتنگ جهت ورود به دانشگاه، مشكلاتي در چشم انداز آينده آموزش عالي زنان و بهره‌گيري از توانمنديهاي آنان ديده مي‌شود كه شوراي عالي انقلاب فرهنگي بر همين اساس سياستهاي ارتقاء مشاركت زنان در آموزش عالي را به شرح ذيل تصويب نموده است:
فصل اول:
اهداف
1) ارتقاء سطح فرهنگي، تعميق باورهاي ديني و رشد فرهنگ عفاف و فضائل اخلاقي و حرفه‌اي
2) ايجاد فرصت و امكانات عادلانه و رفع تبعيضات ناروا در تربيت نيروي متخصص زن به منظور بهره‌گيري از تخصص آنان در توسعه و تعالي كشور
3) توسعه كمي و كيفي آموزش عالي زنان در كسب مدارج بالا
4) توسعه مشاركت زنان متخصص در سطح مختلف مديريت آموزش عالي كشور
5) افزايش توانمندي‌ و كسب مهارتهاي لازم براي زنان جهت ايفاي مؤثرتر مسئوليتهاي فرهنگي، خانوادگي و اجتماعي زنان
فصل دوم:
سياستهاي مربوط به برنامه‌هاي آموزشي
1) برنامه‌ريزي و اتخاذ تدابير لازم جهت توسعه آموزش عالي زنان در كليه سطوح علمي دانشگاهها و مراكز آموزش عالي
2) افزايش كمي و كيفي سطح آموزش و مهارت‌هاي اختصاصي زنان، و تنوع بخشي به رشته‌هاي دانشگاهي متناسب با نقش آفريني آنان در عرصه‌هاي مختلف زندگي
3) اهتمام بر برنامه‌ريزي آموزشي و تدوين منابع درسي متناسب با نيازها و نقش‌آفريني‌هاي زنان در خانواده و اجتماع
4) اتخاذ تدابير قانوني و آموزشي انعطاف پذير و متناسب با مسئوليت‌هاي خانوادگي زنان (همسري و مادري)
5) اتخاذ تدبير مناسب جهت تحصيل دانشجويان دختر در دانشگاه‌هاي محل اقامت خود
6) توسعه كمي و كيفي رشته‌هاي تحصيلي و منابع درسي مربوط به زنان و خانواده به منظور تبيين نظام مند مباني اسلام در زمينه شخصيت، حقوق و مسئوليت‌هاي زنان و خانواده
7) توسعه كمي و كيفي امكانات آموزش عالي براي دختران در نقاط محروم جهت رشد استعداد آنها و دسترسي به سطوح بالاي آموزشي
فصل سوم:
سياستهاي مربوط به پژوهش و فن آوري
1) اتخاذ تدابير مناسب جهت توسعه مشاركت اعضاء هيأت علمي و دانشجويان زن در برنامه‌هاي تحقيقاتي دانشگاهها و مراكز پژوهشي
2) تخصيص بخشي از امكانات، اعتبارات پژوهشي، موضوعات و منابع تحقيقات به مسائل و موضوعات مورد نياز زنان
3) حمايت از محققين زن در بخش پژوهش و فن آوري و تلاش جهت رفع مشكلات آنان و بهبود زندگي مادي و معنوي آنان
4) توسعه ارتباط علمي اعضاء هيأت علمي و محققين و دانشجويان تحصيلات تكميلي زن به دانشگاهها و مجامع علمي خارج از كشور
5) حمايت از تشكيل و توسعه انجمنهاي علمي زنان
6) تخصيص امكانات علمي و پژوهشي مناسب جهت جذب نخبگان علمي زن
7) توسعه و ساماندهي واحدهاي پژوهشي زنان به منظور ارتقاء وضعيت پژوهش
8) توسعه مشاركت اعضاء هيأت علمي و پژوهشگر زن در فعاليتهاي مربوط به پاركهاي فن آوري و شهركهاي تحقيقاتي
فصل چهارم:
سياستهاي مربوط به منابع انساني
1) برنامه‌ريزي جامع و راهبردي در خصوص تربيت زنان متخصص و مورد نياز جامعه در راستاي توسعه و تعالي كشور
2) ايجاد فرصت عادلانه با تأكيد بر اصل تعهد و تخصص و شايسته‌سالاري در جذب و بهره‌گيري از توانمندي‌هاي زنان متخصص در نظام مديريتي به عنوان اعضاي هيأت علمي در دانشگاهها و مراكز آموزش عالي
3) افزايش مشاركت اعضاي هيأت علمي زن در برنامه‌ريزي آموزشي و فرهنگي
4) افزايش مشاركت اعضاي هيأت علمي زن در برنامه‌ريزي آموزشي دانشگاهها
5) ارتقاء سطح علمي، آموزشي، پژوهشي و مديريتي زنان در دانشگاهها از طريق دوره‌هاي تخصصي، فرصت‌هاي مطالعاتي و … در كوتاه مدت و درازمدت
6) توسعه دانشگاهها و مراكز آموزش عالي خاص زنان
فصل پنجم:
سياستهاي مربوط به امور فرهنگي ـ اجتماعي
1) توسعه آگاهيهاي ديني و فرهنگي دانشجويان دختر در عقيده‌مندي و پاي‌بندي به ارزش‌ها و حدود الهي و ايجاد مصونيت در برابر القاي شبهات ديني در برنامه‌ريزي‌هاي فرهنگي
2) توسعه و تقويت فرهنگ عفاف و حجاب و رعايت اصول و موازين اسلامي از طريق برنامه هاي آموزشي و فرهنگي دانشگاهها و ضرورت نظارت صحيح بر حاكميت اين موازين در فضاي فرهنگي دانشگاهي
3) اهتمام به معرفي اسوه‌ها و الگوهاي مناسب از مفاخر زنان مسلمان در عرصه‌هاي گوناگون در برنامه‌هاي فرهنگي و متون آموزشي دانشگاهها
4) تقويت هويت ملي و ديني و روحيه اعتماد به نفس و خودباوري در زنان و دختران دانشگاهي از طريق برنامه‌هاي فرهنگي
5) توسعه و تعميق بينش سياسي دانشجويان بمنظور دفاع از نظام اسلامي و مقابله با تهاجم فرهنگي
6) حمايت و تقويت حضور و مشاركت دختران دانشجو در فعاليتهاي انجمنها و تشكل‌هاي فرهنگي ـ اجتماعي دانشگاهها
7) ايجاد زمينه مناسب جهت پيشگيري از بروز آسيب‌هاي اجتماعي دختران دانشجو با تأكيد بر وضعيت دانشجويان غيربومي و تفاوت‌هاي فرهنگي ـ اقتصادي و اجتماعي آنان با ساير دانشجويان
فصل ششم:
سياستهاي مربوط به امور خدماتي و رفاهي
1) توسعه خدمات مشاوره‌اي رايگان در زمينه‌هاي علمي، فرهنگي، ازدواج و مشكلات خانوادگي براي دانشجويان دختر (خصوصاً دانشجويان جديدالورود به شهرهاي بزرگ)
2) توسعه كمي و كيفي خدمات مادي و معنوي به دانشجويان دختر نيازمند و بهبود وضعيت تحصيلي آنان
3) توسعه كمي و بهبود وضعيت خوابگاههاي دانشجويان دختر براساس ميزان پذيرفته‌شده‌گان در دانشگاهها و افزايش مشاركت آنان در فعاليتهاي فرهنگي و اجتماعي و اداره خوابگاهها
4) توجه به تأمين و غني سازي اوقات فراغت دانشجويان دختر و توسعه امكانات ورزشي به عنوان عامل مهم در سلامت، افزايش بهداشت رواني و روحيه نشاط و مصونيت در برابر آسيب‌هاي اجتماعي
5) ايجاد تسهيلات، امكانات و خدمات لازم و مناسب براي دانشجويان دختر بمنظور ايفاي همزمان مسئوليت همسري و مادري و آموزشي آنان (انعطاف در ساعت كار، افزايش مدت مرخصي زايمان، ساعت شيردهي، امكانات نگهداري فرزند، خدمات بيمه‌اي و…)
6) حمايت از تشكيل و توسعه تشكل‌هاي صنفي و رفاهي دانشجويان، مديران و اساتيد زن بمنظور بررسي مشكلات خود در امور اقتصادي و اجتماعي
7) توسعه و تقويت منابع، تجهيزات و امكانات آموزشي و كمك آموزشي (بانك اطلاعات، كتابخانه و …) مورد نياز دانشجويان، اساتيد و مديران زن در دانشگاهها
فصل هفتم:
سياستهاي مربوط به اشتغال زنان فارغ التحصيل
1) اتخاذ تدابير لازم جهت هدايت تحصيلي دختران در انتخاب رشته‌هاي تحصيلي، متناسب با مسئوليت‌هاي خانوادگي و آينده شغلي آنان .
2) بهره‌گيري مناسب و تخصصي از مشاركت كمي و كيفي زنان آموزش ديده و فارغ التحصيل به عنوان سرمايه‌هاي ملي در برنامه‌هاي توسعه در راستاي بهره‌وري مناسب از نظام آموزشي كشور و ايجاد توسعه پايدار و متوازن.
3) استفاده بهينه از تجارب علمي و فرهنگي زنان دانشگاهي و حوزوي در مجامع ملي و بين‌المللي.
4) ايجاد هماهنگي جهت ايجاد فرصت‌هاي شغلي بمنظور بهره‌وري نظام مند و مناسب از نظام آموزش عالي دولتي زنان با توجه به صرف منابع و جلوگيري از اتلاف آن
بيشتر
تمام حقوق مادي و معنوي اين سايت متعلق به اداره كل امور زنان و خانواده وزارت كشور مي باشد و استفاده از مطالب با ذكر منبع بلامانع است
Copyright © 2010 Islamic Republic of Iran - Ministry of Interior's - All rights reserved.

تحت نظارت وف بومی